بررسی ارتباط ترس از حرکت و بی ثباتی خودگزارشی زانو با حداکثر انقباض ارادی ایزومتریک حس نیرو و ثبات نیرو در بیماران مبتلا به درجات خفیف تا متوسط استئوآرتریت زانو
مجری طرح: دکتر فاطمه آزادی نیا
همکاران طرح: خانم مهتاب محمدی، دکتر علیرضا فارسی، دکتر محمد یوسفی، دکتر ناصح یوسفی
اهمیت و زمینه پژوهش:
حس بی‌ثباتی زانو یکی از عوامل کلیدی در کاهش کیفیت زندگی و ایجاد محدودیت‌های عملکردی در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو است. این پدیده بیش از آنکه ناشی از شلی لیگامانی باشد معلول اختلال در مکانیسم‌های حسی و کاهش قدرت عضلانی است. علاوه بر این عوامل روانشناختی نظیر ترس از حرکت نیز نقش مؤثری در محدود کردن بهره‌وری مفصل درگیر دارند.
مهم ترین نتایج پژوهش:
یافته‌های پژوهش نشان داد که بی‌ثباتی خودگزارشی زانو با هیچ‌یک از شاخص‌های کمی و کیفی نیروی تولیدی عضلات چهارسر ران ارتباط معناداری نداشت. درمقابل میان ترس از حرکت با حداکثر قدرت و ثبات نیروی ۲۰ درصد حداکثر انقباض ایزومتریک ارادی MVIC ارتباط معکوس و معناداری مشاهده شد.
موارد کاربرد نتایج پژوهش:
نتایج این مطالعه نشان داد این یافته‌ها بر اهمیت ارزیابی ابعاد روانشناختی مانند ترس از حرکت در کنار ارزیابی‌های فیزیکی تأکید می‌کند. مداخلات درمانی که منجر به کاهش ترس از حرکت شوند، احتمالاً می‌توانند از طریق بهبود اعتماد به مفصل و افزایش فعالیت بدنی بر کاهش بی‌ثباتی زانو و بهبود عملکرد عصبی عضلانی این بیماران اثرگذار باشند.
مخاطبان: رسانه ها و مردم، متخصصان و پژوهشگران
کلمات کلیدی: استئوآرتریت زانو قدرت عضله اکستانسور زانو ترس از حرکت کنترل نیرو
