آقای دکتر فرید نجد مظهر استاد ارتوپدی گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران مجری طرح تحقیقاتی با عنوان "بررسی تاثیر یافته‌های بالینی و رادیوگرافیک کودکان با شکستگی سوپرا کندیل هومروس بر تعیین روش جراحی در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شفا یحیاییان 1399-1403" در گفتگویی به تشریح این طرح پرداخت.

آقای دکتر فرید نجد مظهر جراح دست بیمارستان شفایحیائیان، استاد ارتوپدی گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران و سرپرست مرکز تحقیقات بازسازی استخوان و مفاصل می باشند. پژوهش حاضر در مرکز تحقیقات بازسازی استخوان و مفاصل با همکاری سرویس دست بیمارستان شفایحیائیان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شده است. این پژوهش در Journal of |Children’s Orthopedics به چاپ رسیده است.

 دلیل اصلی انتخاب این طرح تحقیقاتی را اینطور بیان کردند که شکستگی سوپراکوندیل اطفال بطور شایع در آرنج اطفال اتفاق می افتد. تعداد این شکستگی که در مرکز آموزشی، پژوهشی درمانی شفایحیائیان درمان می شود، نسبت به سایر مراکز خیلی بیشتر است. اکثر شکستگی های سوپراکوندیل اطفال در شهر تهران معمولا به خاطر سابقه بیمارستان شفایحیائیان به مرکز شفایحیائیان ارجاع داده می شوند و تعداد شکستگی های سوپرا کوندیلی که در این مرکز درمان می شود در کل کشور از نظر تعداد وکیفیت واقعا بی نظیر است. بخاطر همین است که این طرح تحقیقاتی در این مرکز انجام شده است. علت اجرای طرح تحقیقاتی در درجه دوم این بوده که شکستگی سوپراکوندیل اطفال اگر خوب درمان نشود عوارض ماندگاری می تواند بر روند زندگی فردی بچه بگذارد و در بزرگسالی آینده شغلی را مورد تاثیر قرار دهد. شکستگی ها را می توان اکثرا به طریق جا اندازی بسته و از طریق پین گذاری از طریق پوست درمان کرد. ولی در بعضی از موارد این عمل جراحی ممکن است شکست بخورد و جراح مجبور به انجام جراحی باز شود. جراحی باز نسبت به جراحی بسته عوارض بیشتری دارد و بهتر است که همیشه جراح برای آن آماده باشد. در حقیقت این طرح تحقیقاتی به ما می گوید از همان اول که بچه ای با شکستگی سوپراکوندیل نزد ارتوپد بیاید جراح با تکیه بر یافته های این پژوهش حدس بزند که آیا این شکستگی قابل جااندازی بسته و پین گذاری از راه پوست هست یا اینکه به جراحی باز منجر خواهد شد. بنابراین این طرح یکی از عواملی است که می تواند به جراح امکان پیش بینی را بدهد که آیا شکستگی را می تواند بسته جا بیاندازد یا مجبور به جراحی باز خواهد بود که برای تسریع در روند درمان و کاهش عوارض کمک کننده باشد.

ایشان اضافه کردند که ایده طرح تحقیقاتی از آنجا شکل گرفت که در بعضی از مراکز بزرگ دنیا تعداد انگشت شماری مقاله منتشر شده است که جراحان در تعیین نوع جراحی بسته یا باز شکستگی های سوپراکوندیل این فاکتوها را پیش بینی می کنند. نتایج پژوهش نشان داد که  احتمال بروز شکستگی‌های نوع فلکشن (خم‌شدگی) در کودکان بزرگتر به‌طور معنی‌داری بیشتر بود .سن بالاتر، شکستگی‌های نوع فلکشن و شکستگی‌های سطح پایین یا دیستال (پایین‌تر از ناحیه ایسموس) عواملی بودند که احتمال نیاز به جااندازی باز و تثبیت داخلی را به‌طور معنی‌داری افزایش می‌دادند.با افزایش سن، احتمال بروز شکستگی نوع فلکشن و در نتیجه احتمال نیاز به جااندازی باز افزایش می‌یابد. شکستگی‌های سطح پایین، به دلیل ایجاد یک قطعه دیستال (انتهای استخوان) کوچک‌تر و با غضروف بیشتر، امکان دستیابی به یک جااندازی بسته پایدار را کاهش می‌دهند.

در پایان ایشان خاطر نشان کردند که یافته های این پژوهش می تواند به جراحان کشور و دیگر جراحان کشورهای دنیا کمک کند که با چشم باز  و آگاهی درمان را انتخاب نمایند و میزان عوارض و میزان ناتوانی که این نوع شکستگی به کودکان وارد می کند را تا حد امکان کاهش دهند و جراحان با مهارت بیشتری این جراحی را انجام دهند و بچه ها بهترین نتیجه بهبودی را از این عمل جراحی دریافت نمایند.

کد طرح: 32275